این لانه برای بوف جایی بسیار گرامی است؛ جایی است که بوف سالهای شوریدگی خود را در این لانه زیسته و زندهگی واقعی او در جهان خارج نیز از این لانهی مجازی تأثیر بسیار زیادی پذیرفته است... اما این روزها زبان بوف تلختر از آن است که بتواند در لانهای که صاحبش به راحتی برای برخیها قابل «شناسایی» است، سخن براند. راستش را بخواهید خوف جان دارم. بوف هم مثل پرندههای دیگر در وجودش ترس دارد. بهانههای دیگری نیز برای در اینجا ننوشتن دارم که برای خود نگاهشان میدارم.
پس درِ این لانه را فعلن (و شاید برای همیشه) میبندم و به جایی دیگر نقل مکان میکنم. شادمان، قوی و سبز باشید.
+ بوف بصیر ; ۱۱:٠۸ ق.ظ ; یکشنبه ٢٩ آذر ۱۳۸۸
